Minister ochrony socjalnej i pracy Jūratė Zailskienė podkreśla, że pomoc osobom niepełnosprawnym jest dostępna we wszystkich samorządach, w których zgłoszono taką potrzebę.
„Pomoc tych specjalistów jest niezwykle ważna dla zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami godnego życia – uczestnictwa w życiu społecznym, edukacji, pracy i treściwego spędzania wolnego czasu” – powiedziała cytowana w komunikacie Zailskienė.
W 2025 r. koszt pracy 1 godziny asystenta osobistego wynosił średnio 10,2 euro (to wynagrodzenie płaci państwo). W ubiegłym roku na wynagrodzenia asystentów przeznaczono z budżetu państwa 11 mln euro.
Spośród 1781 osób z niepełnosprawnościami 238 otrzymało bezpłatną pomoc osobistą.
Na czym polega pomoc asystenta osobistego?
Asystent osobisty może świadczyć pomoc w domu lub w przestrzeni publicznej. Asystent może na przykład pomóc w dbaniu o higienę osobistą, w przygotowaniu posiłków, w dotarciu do potrzebnego miejsca, w komunikowaniu się, orientowaniu się w otoczeniu, zorganizowaniu wolnego czasu i rekreacji, towarzyszyć i pomóc w dotarciu na rozmowę kwalifikacyjną, znalezieniu odpowiedniego środka transportu, pomóc w poruszaniu się w warunkach niedostosowanych do danej sytuacji. Najważniejszym zadaniem asystenta osobistego nie jest wykonywanie czynności za osobę z niepełnosprawnością, ale wykonywanie ich wspólnie z nią.
Kto może skorzystać z pomocy asystenta osobistego?
Pomoc osobista jest dostępna dla wszystkich osób z niepełnosprawnościami, u których stwierdzono taką potrzebę, niezależnie od wieku, stopnia i charakteru niepełnosprawności.
Pomoc osobista może być udzielana przez osobę fizyczną, która nie jest spokrewniona z osobą niepełnosprawną więzami rodzinnymi, małżeńskimi lub nie jest osobą, z którą osoba niepełnosprawna mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe bez zawarcia związku małżeńskiego, a także nie jest opiekunem ani kuratorem osoby niepełnosprawnej.
Ile kosztuje usługa asystenta osobistego?
1. Jeżeli osobie z niepełnosprawnością przyznano i wypłacono rekompensatę kosztów świadczenia pomocy indywidualnej, wysokość świadczenia tej osoby za pomoc osobistą nie może przekraczać 20 proc. kwoty kosztów świadczenia pomocy osobistej oraz 20 lub 30 proc. rekompensaty kosztów świadczenia pomocy indywidualnej, którą otrzymuje.
2. Jeżeli osobie z niepełnosprawnością nie przyznano i nie wypłacono rekompensaty kosztów świadczenia pomocy indywidualnej, wysokość świadczenia za pomoc osobistą ustala się zgodnie z procedurą określoną w ustawie o pomocy społecznej i nie może przekraczać 20 proc. kwoty kosztów świadczenia pomocy osobistej.
Jeżeli dochody osoby z niepełnosprawnością, która potrzebuje pomocy osobistej, są niższe niż 2 kwoty dochodu wspieranego przez państwo (1 stycznia 2025 r. – 442 euro; 1 stycznia 2026 r. – 466 euro), pomoc osobista jest jej świadczona bezpłatnie.
