Michał Sopoćko urodził się 1 listopada w roku 1888 w Juszewszczyźnie (obecna Białoruś). Po ukończeniu szkoły wstąpił do Seminarium Duchownego w Wilnie. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1914. Służbę kapłańską sprawował w Taboryszkach, potem jako kapelan Wojska Polskiego w Warszawie i Wilnie. Pełnił obowiązki ojca duchownego w Seminarium Duchownym w Wilnie. Najdłużej pracował jako profesor teologii pastoralnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i w Wyższym Seminarium Duchownym w Białymstoku.
Ks. Michał Sopoćko był spowiednikiem i kierownikiem duchowym siostry Faustyny, a po jej śmierci przyczynił się do propagowania kultu Miłosierdzia Bożego. Był nie tylko jego głosicielem, ale również dał podstawy teologiczne tego kultu. Opublikował szereg dzieł o Miłosierdziu Bożym, zabiegał o ustanowienie święta. To ks. Sopoćko zlecił malowanie obrazu Jezusa Miłosiernego na początku 1934 r. wileńskiemu artyście malarzowi prof. Eugeniuszowi Kazimirowskiemu według objawień św. Faustynie.
Podczas II wojny światowej w podwileńskim Czarnym Borze spędził ponad dwa lata (19942-1944). Ukrywał się tu od hitlerowców, którym naraził się ratując Żydów. Po wznowieniu w 1944 roku działalności Seminarium Duchownego w Wilnie wykładał w nim aż do jego zamknięcia w 1945 roku. Udzielał się też w duszpasterstwie przy kościele św. Jana, katechizował. Zagrożony aresztowaniem za tę działalność wyjechał w 1947 roku do Białegostoku. Wykładał w miejscowym seminarium. Do końca swych dni uczestniczył aktywnie w życiu diecezji, pracował naukowo, publikował.
Ks. Michał Sopoćko zmarł w powszechnej opinii świętości 15 lutego 1975 r. Pochowany został na cmentarzu parafii farnej w Białymstoku, skąd po rozpoczęciu procesu beatyfikacyjnego, jego ciało zostało przeniesione do budowanego kościoła Miłosierdzia Bożego. Beatyfikowany w Białymstoku 28 września 2008 roku.
Szanowany na Wileńszczyźnie
Postać bł. księdza Michała Sopoćki, czciciela Miłosierdzia Bożego, jest szanowana na Wileńszczyźnie.
15 lutego 2016 roku w Czarnym Borze, w rejonie wileńskim, został poświęcony pierwszy na świecie kościół pod wezwaniem bł. Michała Sopoćki. Ten błogosławiony jest też patronem wileńskiego hospicjum.
W październiku 2021 roku w kościele pw. Miłosierdzia Bożego w Kowalczukach (rejon wileński) została ustanowiona figura bł. ks. Michała Sopoćki. Rzeźba kapłana (inicjatorką jej ustawienia jest mieszkanka Kowalczuk Bernadetta Mikulewicz, a rzeźbę wykonał Jan Jurgielewicz z Wilna) zajęła wolną niszę na zewnętrznej elewacji świątyni kowalczuckiej obok figury św. siostry Faustyny.
7 grudnia 2024 roku przy kościele pw. Świętego Michała Archanioła w Taboryszkach, w rejonie solecznickim, odsłonięto pomnik bł. ks. Michała Sopoćki z inicjatywy Solecznickiego Oddziału Związku Polaków na Litwie. W Taboryszkach ks. Sopoćko spędził cztery lata (1914-1918). Zajmował się katechizacją młodzieży, nauką śpiewu, zorganizował chór parafialny, zaczął kompletować bibliotekę parafialną. Założył około 40 kilkuklasowych szkółek. Wystarał się o nauczycieli do nich oraz o utrzymanie ich i samych szkół. W większości z nich prowadził katechizację. Z początkiem 1918 roku niemieccy żandarmi zaczęli go inwigilować i pojawiło się realne zagrożenie aresztowania. Przełożeni kościelni chcąc uchronić ks. Michała, pozwolili mu na opuszczenie Taboryszek.
