„W Rejestrze zabytków podano, że kościół ten został zbudowany w latach 1755–1772. Aby ustalić dokładniejszy rok budowy kościoła (opierając się na odkrytych malowidłach datowanych na okres wcześniejszy niż koniec XVIII wieku), konieczne będą dodatkowe badania (...) Planuje się, że prace restauracyjne potrwają jeszcze kilka lat” – informuje KPD.
Jak podano, fragmenty nieznanych do tej pory malowideł zostały odkryte podczas czyszczenia ścian prezbiterium. Jak opowiada konserwatorka malarstwa Indrė Valkiūnienė, malowidła na ścianach znajdowały się pod bardzo twardą warstwą tynku z XIX wieku. Przed nałożeniem tynku malowidła te były już zamalowane, a gdy nakładano tynk, ściany dodatkowo zaczyszczono, więc warstwa malarska została uszkodzona. Zdaniem specjalistki, bez pełnego odsłonięcia malowid nie da się zgadnąć ich tematu. Kompozycje malarskie są wielkoformatowe, składają się z obrazów figuralnych, skomplikowanych obramowań i dość swobodnie malowanych elementów dekoracyjnych, bez powtórzeń. Niektóre kolory są wyblakłe, spłowiałe, podczas gdy inne pozostają dość jaskrawe. Wszystkie malowidła, z wyjątkiem dekoracji okiennej, odnaleziono w pierwszej warstwie i namalowano je przed zbudowaniem ołtarza bocznego i przed pomalowaniem sklepień oraz udekorowaniem wszystkich pomieszczeń kościoła.
Jak twierdzi Valkiūnienė, odkrycia te dowodzą, że prezbiterium nie było początkowo całkowicie białe, jak do tej pory sądzono. Ściany zdobiły malowidła przedstawiające sceny figuralne, a warstwa malarstwa późnobarokowego nie jest pierwotna. Pochodzi z jeszcze wcześniejszego okresu.
Zdaniem Rady ds. Restaurowania, odkryte malowidła są ważne i powinny być zachowane. W związku z tym konieczne jest przygotowanie uzupełnienia obecnie realizowanego programu prac konserwatorskich i restauracyjnych, odsłonienie odkrytych malowideł, ustalenie kompozycji i fabuły, określenie rozmiarów zachowanych malowideł oraz zadecydowanie, w jaki sposób odkryte malowidła powinny być wyeksponowane. Zdaniem członków Rady, celowe jest przeprowadzenie dodatkowych badań kościoła w celu wyjaśnienia tematu odnalezionych malowideł.
W tym tygodniu specjaliści KPD zapoznali się z pracami restauracyjnymi, prowadzonymi w wileńskim kościele kalwaryjskim, i obejrzeli odkryte malowidła.
„Część malowideł ściennych z XVIII wieku została już odnowiona. Można już podziwiać oryginalną późnobarokową kolorystykę i odrestaurowane detale dekoracyjne. Celem jest przywrócenie oryginalnej kolorystyki z połowy XVIII wieku. Odtworzona w ten sposób cała kompozycja kolorystyczna, z malowidłami na sklepieniu i ścianach oraz barokowymi detalami architektonicznymi, nabierze stylistycznej integralności i przywróci kościołowi jego autentyczny i kompletny wygląd” – podkreśla KPD.
