Dyskusja koncentrowała się wokół możliwych do podjęcia na poziomie państwa zintegrowanych działaniach prawnych, w kontekście ich pozytywnych efektów o charakterze ochronnym i normotwórczym, które skutecznie zwiększą bezpieczeństwo dzieci i młodzieży w rzeczywistości cyfrowej. W szczególności omawiano rozwiązania uniemożliwiające dostęp dzieci i młodzieży do treści pornograficznych, cyberprzemocy czy patostreamingu. Podkreślono również konieczność wsparcia zmian legislacyjnych działaniami edukacyjnymi zwiększającymi wiedzę o zagrożeniach świata wirtualnego i możliwościach zapobiegania ich skutkom, w tym kampaniami społecznymi.

Poza kluczową kwestią bezpieczeństwa w cyberprzestrzeni oraz ochrony dzieci i młodzieży przed niebezpiecznymi zjawiskami i destrukcyjnymi treściami, poruszono szeroki kontekst cywilizacyjny i kulturowy powszechnego korzystania z mediów społecznościowych oraz rozszerzającego się coraz bardziej świata wirtualnego. Omówiono wpływ korzystania z urządzeń cyfrowych na psychikę i rozwój emocjonalny dzieci, w tym problem przebodźcowania oraz uzależnień cyfrowych.

Podkreślono, że polskie dzieci zdecydowanie zbyt wcześnie zaczynają korzystać z różnego typu urządzeń ekranowych, w tym z najbardziej niebezpiecznych dla ich zdrowia smartfonów. To wskazuje, że rodzice już na wczesnym etapie rozwoju dzieci często nie potrafią nadać właściwych ram i granic cyfryzacji życia rodzinnego, a przez to indukują proces uzależnienia cyfrowego. Konsekwencją nadużywania smartfonów jest także osłabienie i zaburzenie więzi rodzinnych oraz rówieśniczych. Ze względu na powszechność tych zjawisk, aktualna rzeczywistość jest pilnym wezwaniem do proponowania właściwych rozwiązań na poziomie całej wspólnoty, a nie tylko celowanych działań wspierających poszczególne rodziny, społeczności szkolne i inne.

prezydent.pl