Kazimierz Wierzyński urodził się w 1894 roku w Drohobyczu. W młodości brał udział w ruchu niepodległościowym, w czasie I wojny światowej więziony w niewoli rosyjskiej. Po 1918 roku był współtwórcą grupy „Skamander”, publikował tomiki wierszy i utwory prozatorskie, pracował jako dziennikarz. W 1928 roku na Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie otrzymał złoty medal olimpijskiego konkursu sztuki i literatury za zbiór „Laur olimpijski”.

Po wybuchu wojny wyjechał do Lwowa, a następnie przez Francję trafił do Stanów Zjednoczonych. Współpracował z Radiem Wolna Europa, publikował w wydawnictwach emigracyjnych, m.in. w londyńskich „Wiadomościach” i paryskiej „Kulturze”. W połowie lat 60. wrócił do Europy i zamieszkał w Rzymie. Zmarł w Londynie w 1969 roku.

Nigdy nie pogodził się z jałtańskim porządkiem i rzeczywistością PRL. Pozostał nieugięty we wzmacnianiu polskiej niezawisłości.

prezydent.pl