Na scenariusz spektaklu składają się wiersze Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego z okresu jego pobytu w Wilnie, a także utwory Edwarda Hulewicza oraz znane piosenki z lat 30. i 40., śpiewane głównie po polsku, a także po litewsku oraz w jidysz.

Przedstawienie utrzymane jest w liryczno-sentymentalnej atmosferze, którą uzupełniają czarno-białe fotografie dawnego Wilna, oddające atmosferę miasta tamtych lat, Wilna, którego już nie ma.

Spektakl poświęcony jest obchodom 700-lecia Wilna.