O tytuł Drzewa Roku na Litwie rywalizują 23 wyjątkowe drzewa z różnych zakątków kraju – od majestatycznych dębów po wielowiekowe lipy, a nawet brzozy. Drzewa te symbolizują nie tylko siłę przyrody, ale także żywą więź ludzi z naturą, lokalną historią i społecznością.

Oddać swój głos na najbardziej podobające się drzewo można do 19 października (włącznie) na stronie internetowej www.arboristai.lt. Zwycięzca będzie reprezentował Litwę w konkursie Europejskie Drzewo Roku 2026.

Zwycięzca zostanie ogłoszony 22 października podczas gali w Sejmie.

Dąb w Glinciszkach (rejon wileński), przy pałacu Jeleńskich, mierzy około 24 metrów wysokości. W obwodzie (na wysokości 1,3 m) ma około 7,40 m. Szacuje się, że ma około 600 lat. Zgłoszony do konkursu przez Samorząd Rejonu Wileńskiego.

Z glinciskim dębem związanych jest kilka legend. Ponoć podczas Powstania Styczniowego zbierali się pod drzewem powstańcy. Podobno bociany miały gniazda na jego gałęziach przez dziesięciolecia, ale pewnej wiosny nie powróciły – wtedy rozpoczęły się niepokoje, a później II wojna światowa. Mieszkańcy opowiadają, że na pniu drzewa widoczny jest kształt serca. Wydawałoby się, że to zakochani wyryli ten znak jako symbol ich miłości. Ale jest całkiem odwrotnie, to znak miłości dębu do ludzi – kształt serca pojawił się po ucięciu chorej gałęzi w tym miejscu.

Stuletnia sosna w wileńskim Grzegorzewie jest symbolem wspólnoty, przyjaźni i miłości do przyrody. Piękno tego drzewa zostało odkryte przez lokalną społeczność. Uprzątnięto teren wokół, wycięto zarośle i zebrano śmieci. Sosna stała się miejscem spotkań. Ustawiono tu ławki, tablicę z mapą, zimą zawieszane są karmniki dla ptaków. Społeczność planuje ustawienie wskazówek, na których będą podane odległości do kopców, a sosna będzie nadal pielęgnowana i otoczona szczególną troską.

Sosna ta mierzy około 28 metrów wysokości. Zgłoszona do konkursu przez starostwo w Grzegorzewie.

Altana lipowa na terenie dworu we wsi Szwinta pod Święcianami, w rejonie święciańskim, to unikatowy, chroniony przez państwo zabytek przyrody. Składa się z 18 lip drobnolistnych rosnących w prostokątnej grupie. Grupa ta wyróżnia się nie tylko dorodnymi drzewami, których wysokość sięga aż 34 m, ale także ich unikalnym układem, ukształtowanym przez człowieka. Lipy były posadzone w 1925 roku przez ówczesnych właścicieli dworu, rodzinę Cywińskich. Ogółem posadzono 30 lip, ale część z nich nie przetrwała. Drzewo zgłoszone zostało do konkursu przez Park Regionalny Sirvėtos.