Przekaz współczesnych autorów poezji bądź prozy najczęściej konstatuje fakty dzisiejszej codzienności i utrwala najważniejsze momenty zachodzące w życiu prywatnym, jak też scenografie, samoistnie zaistniałe i zaobserwowane w otaczającym ich współczesnym środowisku. Utwory niekiedy zabarwione fantastycznymi uniesieniami potrafią obudzić w ludziach człowieczeństwo i szlachetność, zaznaczyć wspaniałe uczucie miłości do bliźnich, jak też odzwierciedlić przeżycia dotyczące goryczy utraty. Właśnie na podobne tematy układa wiersze również warszawska poetka Grażyna Dorota Kowalska.

Mirosława Bartoszewicz ujawniła siebie jako uzdolniona literacko osoba w 2011 roku debiutując wierszami w „Tygodniku Wileńszczyzny” na stronie „Pegaz”. Po czym wiersze pisane do szuflady sukcesywnie zaowocowały wydaniem debiutanckiego tomiku wierszy pt. „Pieśń ujdzie cało”, który ukazał się w 2018 roku. Dotąd wiersze poetki znalazły  miejsce także w kilku antologiach wydanych w Litwie i w Polsce.

Dobiega końca listopad – miesiąc, w którym, jak to od dawna się przyjęło, wspomina się i modli za dusze zmarłych. Dla wielu ziemian wraz ze śmiercią lata niebytu zaczynają odliczać czas zacierając ślady ich obecności na Ziemi, jednakże częściowo nie dotyczy to poetów. Nieżyjący poeci, ilekroć wspomina się o ich twórczości, są obecni wśród żywych, gdyż swoimi przemyśleniami oraz inspiracjami zachęcają i angażują do relacji z nimi. Tak się dzieje, gdy bierze się do rąk tomiki z ich wierszami…

XV Festiwal Poezji Słowiańskiej odbył się w październiku w Warszawie. W festiwalu, jak i co roku, poza polskimi, krajowymi autorami wzięło udział wielu poetów międzynarodowych - zagranicznych przedstawicieli współczesnej, słowiańskiej poezji, w tym także nie zabrakło i polskich autorów z Litwy.

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Piątek, 3 lutego 2023

    Wspomnienie św. Błażeja, biskupa i męczennika; wspomnienie św. Oskara, biskupa

    Mk 6, 14-29

    Słowa Ewangelii według świętego Marka

    Król Herod usłyszał o Jezusie, bo Jego imię stało się sławne. Mówiono: „Jan Chrzciciel powstał z martwych i dlatego cuda dzieją się przez niego”. Inni mówili, że jest Eliaszem; jeszcze inni, że to prorok, podobnie jak jeden z dawnych proroków. Gdy to usłyszał Herod, mówił: „To Jan, którego kazałem ściąć, zmartwychwstał”. Ten bowiem Herod kazał pochwycić Jana i wtrącił go do więzienia. Zrobił to z powodu Herodiady, z którą się ożenił, choć była ona żoną jego brata Filipa. Jan bowiem wyrzucał Herodowi: „Nie wolno ci mieć żony twojego brata”. Z tego powodu Herodiada nienawidziła Jana i chciała go zabić, ale nie mogła. Herod bowiem liczył się z Janem, wiedząc, że był on człowiekiem sprawiedliwym i świętym, i brał go w obronę. Ilekroć go słuchał, odczuwał niepokój, a jednak słuchał go chętnie. Stosowna chwila nadeszła wtedy, gdy Herod w dzień swoich urodzin wyprawił ucztę dla dostojników, dowódców wojskowych i ważnych osób z Galilei. Kiedy córka Herodiady weszła i tańczyła, spodobała się Herodowi i gościom. Król powiedział do niej: „Proś mnie, o co chcesz, a dam ci”. I przysiągł jej: „Dam ci, czego tylko zażądasz, nawet połowę mojego królestwa”. Ona wyszła i zapytała matkę: „Czego mam żądać?”. A ta powiedziała: „Głowy Jana Chrzciciela”. Zaraz też wróciła do króla i powiedziała: „Chcę, żebyś mi natychmiast dał na półmisku głowę Jana Chrzciciela!”. Zasmucił się król bardzo, ale ze względu na przysięgę i gości nie chciał jej odmówić. Zaraz też posłał kata, aby przyniósł głowę Jana. Ten poszedł i w więzieniu ściął mu głowę. Potem przyniósł ją na półmisku i podał dziewczynie, a ona oddała ją swojej matce. Kiedy uczniowie Jana dowiedzieli się o tym, przyszli, zabrali jego zwłoki i złożyli w grobie.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24