I tak dalej…

2021-05-29, 09:59
Oceń ten artykuł
(8 głosów)
Tadeusz Andrzejewski Tadeusz Andrzejewski

Filip Łysy, błatny z półświatka mińskiej ferajny z czasów jeszcze przedrewolucyjnych, wyglądał zawsze elegancko. Nosił się na inteligenta, będąc zawsze przy garniturze i krawacie, z obowiązkowym kapeluszem na głowie.

Kapelusz był nieodłączną częścią garderoby błatnego, dlatego że Filip Łysy wstydził się swej łysiny zwłaszcza wobec płci pięknej. Ale ponadto był to człowiek „kulturalny”. Miał słabość do kobiet, z którymi obchodził się szarmancko i z przesadną wręcz kurtuazją. Na swój status błatnego zapracował w ferajnie odwagą, pewnością w „pracy” oraz tym, że nigdy nie tracił zimnej krwi. Słabością dżentelmena w kapeluszu było to, że lubił się przechwalać swymi wyczynami, o których opowiadając zawsze ziewał niby obojętnie, a w rzeczywistości, by w ten sposób podkreślić swoją markę „złodzieja w zakonie”. Nie przeszkadzał ten drobny mankament Filipa jego kompanom, dlatego wśród mińskich złodziei był on postacią znaną i lubianą. Jako ciekawostkę warto jeszcze wspomnieć, że Filip miał komiczny nieco zwyczaj, by każde wypowiedziane zdanie dokończyć zwrotem „i tak dalej”.

Sylwetkę znanego złodzieja z Mińska dla historii namalował słynny polski pisarz międzywojnia Sergiusz Piasecki (w książce „Nikt nam nie da zbawienia”), który dobrze znał świat mińskich błatnych, bo w młodości również sam zaliczył epizod współpracy z tym środowiskiem.

W roku 1919, gdy proletariacka Armia Czerwona zajęła Mińsk, miejscowi błatni od razu natrafili na wielkiego konkurenta, który plądrował i grabił społeczeństwo z wprawą i bezczelnością, na jaką nawet złodzieje nigdy nie ważyli się. Czując taką konkurencję (która zresztą złodziei z półświatka rozstrzeliwała bez śledztwa), Filip Łysy zdobył się na niezwykły wyczyn. Wpadł mianowicie na pomysł, by podszyć się pod komunistów i pod ich szyldem obrabiać ich samych ich własnym sposobem.

W tym celu wyrobił sobie trefną legitymację delegata Centralnego Komitetu z Moskwy ze skierowaniem do Mińska na nazwisko Azji Iwana Andriejewicza. Po uzbrojeniu się w tak cenny dokument, jak zwykle elegancki i ze „służbową” teczką w ręku (w której przechowywał złodziejskie narzędzia potrzebne do włamań) „delegat” udał się prosto do hotelu „Europa”, który komuniści przekształcili, jako najlepszy lokal w mieście, w miejsce zamieszkania dla swych dygnitarzy.

Delegat Azja do holu wszedł z wielką pewnością siebie, jaką wyrobił w ciągu 30 lat życia „złodzieja w zakonie”. U portiera, który był donosicielem komendanta miasta Kriwoszeina, zażądał najlepszego numeru, okazując, oczywiście, mu przy tym swą legitymację z Ciku. Portier, widząc pewność siebie delegata oraz jego tajemniczość (poczynając od nazwiska, za którym pewnie stała jakaś wielka szycha partyjna, i kończąc na jego niespodziewanym zameldowaniu się bez uprzedzenia) od razu skumał z kim ma do czynienia i jak należy z tak ważną personą z centrali się obchodzić. Doniósł, oczywiście, natychmiast o przybyciu delegata z Moskwy komendantowi miasta. Kriwoszein na swym komunistycznym sumieniu miał wiele grzechów i grzeszków, dlatego stropił się bardzo wizytą delegata, który nie zdradzał się, z jaką sprawą przybył do Mińska.

A gdy dowiedział się, że towarzysz przybył incognito i bardzo się interesuje porządkami w mieście, wręcz się przeraził. „Pewnie ten Żyd Rodin z Gorispołkoma napisał na mnie donos aż do Ciku”, zrodziło się w głowie Kriwoszeina straszne podejrzenie, które zmusiło go do natychmiastowego udania się z wizytą przywitalną do „Europy”. Wezwał w tym celu służbową czarną limuzynę i z sercem na ramieniu pojechał.

Przed wejściem do pokoju delegata, zanim zapukał, komendant dla śmiałości łyknął potężny haust z piersiówki, zaprawionej spirytusem tylko lekko rozcieńczonym wodą. „Właź”, usłyszał w odpowiedzi na swe niepewne pukanie. Wszedł z czołobitnością i jąkając się nieco pytał, jak zdrowie po uciążliwej podróży.

– A co towarzysz jest doktor, usłyszał w odpowiedzi komendant i jeszcze bardziej się zmieszał. Doświadczone oko Filipa zaś od razu w Kriwoszeinie dostrzegło nędznego karierowicza i tchórza, dlatego z mety wziął go na krótką smycz jako delegat z Ciku, który po każdym zdaniu, że coś nie dopowiada, kończył swym tajemniczym zwrotem: „i tak dalej”.

Skończyło się tym, że błatny jeździł czarną limuzyną komendanta (którą mu on służbiście dostarczał na każde wezwanie) po mieście i obrabiał bolszewików z majątku, który oni wcześniej zagrabili mieszkańcom Mińska. Tymczasem ci, co uważali się za wielkich cwaniaków, nawet nie śmieli pomyśleć, że sprawcą brawurowych włamań i kradzieży jest sam delegat Ciku Azja.

Gdy pewnego razu Kriwoszein nieświadomie aresztował „burżujkę”, jaka okazała się być żoną kolegi Filipa z półświatka o ksywie Ażur, towarzysz Azja postanowił dać dobrą nauczkę podwładnemu, wobec którego odgrywał rolę wiecznego malkontenta. Wezwał go do swego apartamentu i pokazowo w obecności Ażura przewałkował nicponia.

– Z czyjego rozkazu została aresztowana, pytał twardym głosem Kriwoszeina, wlepiając w niego swój stalowy wzrok.

– Z mojego, jąkał się indagowany i od razu przepraszał, zapewniając o nieporozumieniu. Filip ciągle groźnie wpatrywał się w swego podwładnego, jakby chciał zdjąć z niego miarę na garnitur, choć Kriwoszeinowi wydawało się, że na trumnę. Wreszcie błatny podszedł do swego kompana Ażura i rzucił tylko jedno słowo: „sabotaż”. Potem zaś dodał automatycznie: „i tak dalej”. W tej tragicznej sytuacji tajemnicze „i tak dalej” wywarło taki skutek na komendancie, że ten wręcz struchlał, widząc oczami wyobraźni siebie już za kratkami. Zwłaszcza, że słowo „sabotaż” w terminologii bolszewickiej jest jednym z najstraszniejszych, które śmierć nosi w zębach. Dlatego Kriwoszein począł się pocić, a nogi mu osłabły. Gotów był uklęknąć...

Tyle Piasecki. Ale przepraszam, o czym to ja dzisiaj miałem pisać?... Aha, już przypominam. 11 czerwca (wracamy z ekskursu historycznego do współczesności) organizatorzy Wielkiego Marszu w obronie tradycyjnej rodziny zamierzają tłumnie się spotkać pod gmachem Sejmu. Władza jednak nie chce suwerenowi na to pozwolić, bo się boi. Boi... o zdrowie suwerena, jako że jej wyszło niby, iż w tym dniu akurat będzie szczególnie niesprzyjająca sytuacja epidemiczna. Więc mimo ogólnego zaniku epidemii, władza nie wydaje pozwolenia Wielkiemu Marszowi na manifestację pod parlamentem w dniu, w którym zamierza akurat przepychać kolanem ustawę o neutralnych płciowo związkach partnerskich.

Władza jest świadoma, że absolutna większość Litwinów jest przeciwna rujnującej dotychczasowy ład społeczny ustawie, dlatego boi się referendum w tej sprawie, jak też boi się samego suwerena pod swymi oknami, gdy będzie pluć mu w twarz. Boi się, że może dostać symbolicznego kopniaka od suwerena w miejsce szczególnie wrażliwe dla tych, dla których przepycha związki partnerskie.

Władza boi się słusznie, bo suweren i tak pod Sejm przyjdzie. Na spacerek. I tak dalej...


Tadeusz Andrzejewski,
radny rejonu wileńskiego

PS Rządząca koalicja w obawie przed suwerenem (11 czerwca) próbowała z zaskoczenia przepchnąć przez Sejm związki partnerskie dla osób jednopłciowych już 25 maja. Nie udało się. Projekt nie przeszedł, został skierowany do dalszych prac.

Komentarze   

 
#14 mieszkaniec 2021-06-08 20:31
Wychodzi obłuda i niedojrzałość tego rządu. śmiem twierdzić, że to jeden z najsłabszych rządów w historii Litwy. Nie wróży to dobrze...
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#13 W.Litwin 2021-06-03 08:49
Projekt upadł dzięki głosom AWPL. Tymczasem landsbergiści okazali się być cynicznymi politykierami o dwulicowym obliczu.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#12 greg 2021-06-01 13:11
Władza która jest głucha na głos mieszkańców i nie chce wykazać odrobiny dobrej woli, nie zasługuje na pełnienie urzędów.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#11 Marek 2021-05-31 16:39
Cytuję P.J.:
W tym ważnym dla Litwy głosowaniu, które odbyło się w Sejmie litewskim właśnie głosy trzech parlamentarzystów z AWPL-ZChR były decydujące. I to nic dziwnego, przecież AWPL-ZChR zawsze zajmowało zasadnicze stanowisko – obrony instytucji rodziny.

Na posłów AWPL zawsze można liczyć, że będą zdecydowanie w obronie tradycyjnych rodzin, bez ulegania naciskom różnych rewolucjonistów obyczajowych.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#10 E.A. 2021-05-31 15:33
Kompromituje się władza, która boi się ludzi, odwraca od nich, gardzi wolą dużej części społeczeństwa a spełnia zachcianki pewnych grupek (tych od rewolty obyczajowej).
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#9 Janina 2021-05-31 15:22
Przynajmniej dobrze że projekt o tak zwanych związkach partnerskich przepadł w pierwszym głosowaniu s Sejmie. Chociaż nie ma wątpliwości że nadal będą podejmowane próby prawnego usankcjonowania tej sytuacji.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#8 pytanie 2021-05-31 12:37
Mamy rząd tchórzy, którzy boją się ludzi wyrażających własne przekonania?
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#7 Priest 2021-05-30 08:48
Obecna władza zrobiła przewrót w stosunku do tego kiedy w koalicji była AWPL. Wtedy projekty były prospołeczne i prorodzinne. Teraz mamy genderową ideologię i projekty na rzecz gejów, lesbijek i całej reszty.
Przewartościowano całą strategię - z chrześcijańskich wartości na działania skierowane przeciw tym wartościom.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#6 Ada 2021-05-30 08:31
"Więc mimo ogólnego zaniku epidemii, władza nie wydaje pozwolenia Wielkiemu Marszowi na manifestację pod parlamentem w dniu, w którym zamierza akurat przepychać kolanem ustawę o neutralnych płciowo związkach partnerskich."

Pewnie, gdyby miał się odbyć marsz na rzecz środowiska LBGT & C.O. nie byłoby problemu. A gdyby jeszcze ktoś zabronił to od razu naraziłby się na ataki i pomówienia o dyskryminację i homofobię.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 
 
#5 Priest 2021-05-29 21:33
Żenujące widowisko urządzają nam rządzący. Widać doskonale czym się zajmują: wtłaczaniem ideologii w społeczeństwo.
Cytować | Zgłoś administratorowi
 

Dodaj komentarz

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Poniedziałek, 15 sierpnia 2022 

    Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

    Łk 1, 39-56

    Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

    W tych dniach Maryja wybrała się w drogę i spiesząc się, poszła w górskie okolice, do pewnego miasta judzkiego. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, podskoczyło dziecko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. I zawołała donośnym głosem: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony owoc Twojego łona! Czemu zawdzięczam to, że matka mojego Pana przychodzi do mnie? Gdy tylko usłyszałam Twoje pozdrowienie, podskoczyło z radości dziecko w moim łonie. Szczęśliwa jest Ta, która uwierzyła, że wypełnią się słowa powiedziane Jej przez Pana”. Wtedy Maryja powiedziała: „Wielbi Pana moja dusza i mój duch rozradował się w Bogu, moim Zbawicielu, bo spojrzał na uniżenie swojej służebnicy. Odtąd wszystkie pokolenia będą mnie nazywać szczęśliwą, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmogący. Święte jest Jego imię! Jego miłosierdzie przez wszystkie pokolenia dla tych, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia: rozproszył zarozumiałych pyszałków; panujących usunął z tronów, a wywyższył poniżonych; głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił; ujął się za swoim sługą Izraelem, kierując się swoim miłosierdziem, jak to obiecał naszym przodkom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki”.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24