11 czerwca w Kabiskim oddziale WOKN miało miejsce otwarcie wyjątkowej wystawy „Podwileńskie palmy i Kaziukowe pierniki”. Wystawa zaczęła swoją podróż – teraz będzie eksponowana w rejonie wileńskim, następnie odwiedzi różne zakątki Litwy.

Od dzisiaj do 18 kwietnia, w wileńskim kościele pw. św. Józefa w Pilaitė, ul. Tolminkiemio 4 (dzielnica Zameczek), można obejrzeć wyjątkową wystawę tradycyjnych symboli świąt wiosennych – podwileńskich palm i kaziukowych pierników.

W dniu 4 marca Kościół katolicki obchodzi święto św. Kazimierza, królewicza, patrona Litwy. Od czterystu lat w dzień świętego Kazimierza w Wilnie odbywał się jarmark odpustowy, który jest znany na całym świecie. Na jarmark czekają nie tylko wilnianie, lecz wszyscy mieszkańcy Litwy, jak też goście z zagranicy. Każdy na jarmarku kaziukowym może znaleźć to, czego tylko dusza woli. Niestety, w tym roku z powodu panującej pandemii koronawirusa oraz kwarantanny, tradycyjny wileński Kaziuk został odwołany. Jarmark przeniósł się w strefę wirtualną.

„Kaziuk z Wilna dziś wyrusza/ Już mu mało placów, parków/ Po mazurskich ruszył miastach/I rozgościł się w Lidzbarku./ Dumnie Pałac lśni Biskupi/ Wśród potężnych polskich twierdz/ Tu się skarb największy kupi/ Tu się płaci ciepłem serc”…

Tak było w ciągu minionych ponad 30 lat. Poeta wileński Aleksander Śnieżko, który bywał gościem święta Kaziuki-Wilniuki w Lidzbarku Warmińskim, podkreślił rzecz najważniejszą – „tu się płaci ciepłem serc”.

Kilkadziesiąt koszy wyplecionych ręcznie z korzeni sosnowych jest do obejrzenia i kupienia w Muzeum Etnograficznym Wileńszczyzny w Niemenczynie. Ich właścicielką i wykonawczynią jest 62-letnia mistrzyni ze wsi Szyłany (gmina zujuńska) Irena Krupowicz. Wystawa-sprzedaż jest przedstawiona zainteresowanym w wersji online na stronie internetowej placówki muzealnej oraz Facebooku od „Kaziuka”, czyli 4 marca.

Miasto Modena w północnych Włoszech w dniach 3-5 marca 1946 roku przypominało w pewnym stopniu przedwojenne Wilno. A to z racji tego, że odbywały się tam Kaziuki, zorganizowane przez żołnierzy 2. Korpusu Polskiego gen. Andersa – 5. Kresową Dywizję Piechoty.

Dzisiaj, 4 marca, wspominamy św. Kazimierza, patrona Litwy i Polski. Tego dnia place wileńskie zamieniają się w wielki Jarmark Kaziukowy, który od XVII wieku jest największym wydarzeniem ku czci świętego królewicza, syna Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki.

Jarmark Kaziukowy nigdzie nie znika – w tym roku zmienia formę i bezpiecznie powita wszystkich w przestrzeni wirtualnej, gdzie potrwa nie kilka dni, ale cały rok!

„Biorąc pod uwagę sytuację związaną w COVID-19, w 2021 roku, w dniach 5-7 marca Jarmark Kaziukowy nie odbędzie się” – taką informację można przeczytać na oficjalnej stronie Targów Kaziukowych w Wilnie.

W dniach 6-7 marca w Zgierzu już po raz szesnasty odbył się Kaziuk. Zawitały tam zespoły z Wileńszczyzny pod pieczą dyrektor Wielofunkcyjnego Ośrodka Kultury w Rudominie Wiolety Cereszki: zespół pieśni i tańca „Jawor” z Awiżeń i młodsza grupa zespołu „Mały Jawor” (kierownik artystyczny Elita Sinkiewicz, choreograf Renata Lisowska-Urbanowicz, akompaniator Olek Kwiecień), kapela „Suderwianie” (kierownik Edward Michalkiewicz) i kapela „Rudomianki”. Na XVI Zgierski Kaziuk złożyły się wieczór wileński, jarmark i koncert.

Strona 1 z 4

radiowilnowhite

EWANGELIA NA CO DZIEŃ

  • Środa, 26 stycznia 2022 

    Świętych biskupów Tymoteusza i Tytusa, wspomnienie

    Mk 4, 1-20

    Słowa Ewangelii według świętego Marka

    Jezus znowu zaczął nauczać nad jeziorem. Zgromadził się wokół Niego tak wielki tłum, że musiał wsiąść do łodzi na jeziorze, podczas gdy cały lud pozostawał na lądzie, przy brzegu. Nauczał ich wiele w przypowieściach. Mówił im: „Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedno ziarno padło koło drogi. Przyleciały ptaki i wydziobały je. Inne padło na grunt kamienisty, gdzie było mało ziemi, i szybko wzeszło, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy pokazało się słońce, przypaliło je i ziarno uschło, bo nie zapuściło korzeni. Inne padło między ciernie. A ciernie wyrosły i zagłuszyły je, i nie wydało plonu. Jeszcze inne ziarna padły na glebę urodzajną i wydały plon dorodny i obfity: jedno trzydziestokrotny, inne sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inne stokrotny”. I mówił: „Kto ma uszy do słuchania, niech słucha!”. Kiedy był na osobności, ci, którzy z Nim byli, razem z Dwunastoma, pytali Go o sens tych przypowieści. Odpowiedział im: „Wam powierzono tajemnicę królestwa Bożego, tamtym zaś, z zewnątrz, wszystko podaje się w przypowieściach, dlatego że patrząc, widzą, ale nie dostrzegają, słuchając, słyszą, ale nie rozumieją, żeby się nie nawrócić i nie otrzymać przebaczenia”. Powiedział do nich: „Nie rozumiecie tej przypowieści? Jak więc zrozumiecie inne przypowieści? Siewca sieje słowo. Tymi «koło drogi», gdzie pada zasiane słowo, są ci, do których – skoro usłyszą słowo – zaraz przychodzi szatan i zabiera słowo w nich zasiane. Zasiani na gruncie kamienistym – to ci, którzy, gdy usłyszą słowo, zaraz je przyjmują z radością, ale nie mają w sobie korzenia i są niestali; kiedy więc przychodzą trudności lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamują. Jeszcze inni, zasiani między cierniami – to ci, którzy słuchają słowa, ale codzienne troski, ułuda bogactwa i inne pożądania zagłuszają w nich słowo i nie wydaje ono owocu. I wreszcie zasiani na glebie urodzajnej – to ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają plon: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny, stokrotny”.

    Czytaj dalej...
 

 

Miejsce na Twoją reklamę
300x250px
Lietuva 24Litwa 24Литва 24Lithuania 24